دوبیتی ۷۹۲.   نیستی     غیابی   به   حضور     مدام  غیبت از آن است که ماییم خامهست به هر سوی و به هر کوی، دوستچون مخوری باده مگو نیست جام حلمی منبع:xa0دوبیتی های حلمی، کتابخانۀ دلبرگ موسیقی: ویوالدی - زمستان [نسخۀ کا

متن ۴۱.حیرت از این آزمون های شگرف. حیرت! که هر بار یکی به خاک در می غلتد و یکی به اوج افلاک پر می کشد. آن به اوج افلاک پرکشیده منم! آن جام شوکرانِ هر چه درد و اندوه را سرکشیده منم! و   چنان     آزادم     امروز  

غزل ۴۴۸.xa0رمزگویی خاصه شد آزار مامن بگویم تو بخوان از کار مامن نگویم تو نمان بر جای خودتو بمان، هم راه بین هم یار ماگر تو از خویش قفس بیرون شویواصلان هستند در دربار ماخطّ یاری خوان و برگ دوستیگرچه پیش

قماشی از عقل گرایان با نظریات پیچیده ی علمی و فلسفی ثابت کرده اند روح وجود ندارد. سخن ایشان در مورد خودشان صحّت دارد. روح در تاریکی خودش را نمی بیند.حلمی

با عقل نباید هم شأن و هم شانه شد و آن را نباید بر دیوار آویخت. از روبرو نباید بدان نگریست و از کنار نباید با آن ایستاد و از پشت و از روبرو نباید با آن هم جهت شد. تنها باید عقل را فرش کرد و به زیر پا انداخت. جایش همانجاست. لیکن نظر بدان نباید افکند و به کار آن نباید شد و آن پیچیدگی ها و در هم تنیدگی ...

روح تویی ای بشرخاک و علف نیستیموج خدامنزلیاین تف و کف نیستیحلمی

آن کس که طلب خدا را می کند، طلب حقیقت را می کند و این به حقیقت، مردی می خواهد کهxa0 آن زمان که انسان با حقیقت مواجه شد فرار نکند. امّا او مرد حقیقت نیست. چرا که تنها برآورده شدن آمال و آرزوهای خود را می خواهد و از حقیقت آنچه را که در ذهن خود پرداخته دوست می دارد. آدمی، تصاویر خودساخته و اوهامی اش را...

عشق یعنی فارغی، آزادگیدر کمال قلّگی، افتادگیبا خدا بی ترس دل آراستندر مصاف موجها، آمادگیحلمی

روح رها نمی شود جز به یکی نگاه عشقیار خدا نمی شود جز به فیوض ماه عشقهرچه که هست در جهان هیچ کن و ورا بخوانهرچه که هست نیک تر دود شود به راه عشقحلمی

در راه حقیقت همه یاران رفتنداز پیش و پس و برون و پنهان رفتندتا نام تو آمد به میان از پی توذرّات وجودم همه چون جان رفتندحلمی

همه چیز برای خاموشان مایه ی الهام است. رفتار متکبّران، عداوت دشمنان، مهر دوستان و گفتگوی کودکان. در هر چیز دریچه ایست که از آن کلام حقّ به بیرون جاریست. خاموش دریچه را می بیند و کلمه را می بیند و آن تکبّر و عداوت و مهر و گفتگو در نظرش رنگ می بازد. چرا که خداوند از دریچه ها با خاموش در سخن است و کلام...

آنجا که سخن طراز دارد اینجاستاوج و فلکی چو باز دارد اینجاستبا ما چو سر عروج داری نیکوستکانجا که فلک نماز دارد اینجاستحلمی

کیستم من؟ نی نمی دانم نمی دانم، تویی!در میان نامها هر نام می خوانم تویی هرچه می گردم میان خوابها و آبهاهرچه از کشتی افلاکی که می رانم تویی چیستم من؟ من یکی من در میان پنج تنپنج تن یا هفت تن، یا هر چه پنهانم تویی نیست جانم را به جز سرمایه ی انکار منمن نمی دانم چه می گویم چه می خوانم، تویی! بی ضمیری ر...

چرا این گونه ای، ای دل! خموشیز خود کم گشته ای چون خودفروشیهمین باشد سزای عشق بازیسر و جان باختن ناگه به نوشیحلمی

هم چهره ی سبحان تویی هم جلوه ی قهّار توقهر تو را بوسیده ام ای مهر مردمخوار تو نی مذهبی سوی تو شد نی عالِم از موی تو شدعاشق تو را فهمید و بس ای عشق را بیدار تو نی صوفی و نی فلسفی نی چرخ چرخان دفینی ثابتی نی منتفی ای حضرت دوّار تو راه تو از فرق سرم تا آسمانها فاش شدتاج تو چون کنکاش شد دیدار تو دیدار ت...

نه تنها مؤمن آینه ی مؤمن است، که کافر نیز آینه ی مؤمن است، وقتی که با خشم با او مواجه می شوید. وقتی که با بغض، کینه و با آرزوی مرگ با باطل مواجه می شوید آن باطل آینه ی شما می شود و شما را تبدیل به آن چیزی می کند که از آن هراس داشته اید.xa0آن که دیروز افراط کرده، امروز تفریطی ست. آن که امروز تفریطی س...

چو بنشینی جهان گردد فراموشببندی چشم و بینی روح در نوشبه پا خیزی به راه دل به گاهیچه باشد بعد از این؟ خاموش! خاموش!حلمی

آنچه برای یک سالک باید به کار بیفتد قوای خرد است، نه عقل. خرد بالای عقل است. عقل یک نظام آگاهی انسانی و مملکتی ست که دیگران در آن قدمها فرسوده اند و پیراهن ها اندوده اند. هر کس که داعیه ی عقلانیت دارد، یا در حال نشخوار عقل های دیگران است، یا در حال انتشار عقل های دیگران و یا در حال نتیجه گیری از عقل...

کبرها را دیده ای در خوارها؟چون درون خوابها پندارها شارحان گمره اغیارخوششارعان دلبر انظارهاxa0 پندها را گوش باید دوستانتا نگردیم این چنین بیمارها رسم ما اینست باید دور بوداز روان مرده ی بیزارها راه ما اینست باید کار کردبهر گُل ها نی که بهر خارها خارها باید کشید و کور گشتدر جهان خفته ی الوارهاxa0 حلمی...

وظیفه ی عشق، تکان دادن صخره های تنبل آگاهی از سر جای خود است.حلمی