بیاریدش، ز ایمانش مپرسیدکشانیدش، ز دامانش مپرسیدبه پنهانش منم در هر شب و روزرسانیدش، ز پنهانش مپرسید
من اینجایم باز،با ملکوتی که از انگشتانم میچکد.
ما را در سایت هست از تدبیر و هم دلواپسی دنبال میکنید
برچسب: نویسنده: بازدید: 63 تاريخ: جمعه 6 بهمن 1402 ساعت: 2:31